وسط درس خوندنم اومدم ک بنویسمشاید خالی شد تاجایی ک یادمه همیشه اسمش بوده همه جاهرجا ک رفتم و بودمباهاش زندگی کردم خیلی بیشترازاون چیزی ک بقیه فکرشو کننشبمو روزمو زندگیمو کلا بااون وفق دادم ولی الان در

همین الان جز گریه کردن چیز دیکه ای نمیخام

ولی نمیشه

حتی گریه کردنمم نمیاد

دراین حد تباهم که دیگه میگم نکردم

نخوندم

نرفتم

نشد

نمیشه

نزاشتن

نفهمیدن

نرقصیدم

نفهمیدم

ن....

کسی باور نمیکنه:/

خیلی وخته ب قوی بودن خودم ایمان آوردم

نیازی نیست کسی یادآوری کنه بهم

به نام خدا

کنکور`_`

رتبم از چیزی ک انتظارشو داشتم بدتر شده:/

مهم نیس چون درصدام در حد انتظارم بود فقط

من موندم که

برادر

خواهر

دوست

رفیق

معلم

استاد

هرچی

همه چی

نخودچی

چرا برگشتین بهم میگین ازت انتظار نداشتیم؟؟

مگه من قراره انتظارات شمارو براورد کنم؟

انتخاب رشته کردم

نمیدونم چی میشه

فکر میکنن دی اکتیو کردم ک پشت بمونم

در این حد تباه:/

از الان دارم به تغییررشته تو دانشگاه فک میکنم:/

*کلاس برنامه نویسی هم داره تموم میشه

*داره جذابتر میشه